Jak Apple i Google planują śledzić COVID-19?

Używanie smartfonów do śledzenia pandemii COVID-19 nie jest nowym pomysłem: Chiny, Korea Południowa, Singapur i inne kraje robią to już od jakiegoś czasu. Apple i Google kontrolują jednak oprogramowanie, które zasila większość telefonów na świecie, więc ich partnerstwo umożliwi śledzenie chorób na znacznie większą skalę.

Aktualizacja oprogramowania, którą planują wprowadzić do swoich systemów operacyjnych w maju, pozwoli użytkownikom wybrać system śledzenia oparty na technologii Bluetooth, który będzie wysyłać alerty, jeśli wykryje, że miałeś kontakt ze sprawą COVID-19. Obie firmy zrobiły wiele, aby rozwiać obawy dotyczące prywatności – znacznie więcej niż większość istniejących inicjatyw rządowych – ale dokładnie, jak będzie to skuteczne i jak bardzo ludzie będą mu ufać, dopiero się okaże.

Jaki jest system śledzenia?

Apple i Google będą wdrażać ten sam system: sieć śledzenia kontaktów Bluetooth Low Energy (BLE). Każdy telefon, który dołączy do programu, włączy Bluetooth i co pięć minut będzie sprawdzał inne urządzenia Bluetooth (Androidy i iPhone’y), które są częścią programu do śledzenia kontaktów.

Gdy znajdzie jeden w pobliżu, telefon użytkownika wyśle ​​do drugiego urządzenia unikalny kod identyfikacyjny (bez dołączonych danych osobowych ani nazwisk) i otrzyma w zamian inny kod. Oba te urządzenia zarejestrują kod otrzymany od drugiego.

Anonimowy kod identyfikacyjny urządzenia użytkownika zmienia się co piętnaście minut jako środek ochrony prywatności. Kody te oraz kody urządzeń, z którymi użytkownik się zetknął, są tymczasowo przechowywane na urządzeniu. Jeśli użytkownik nie ma COVID-19, żadne dane nie są nigdzie przesyłane.

Jeśli jednak użytkownik ma COVID-19, kody identyfikacyjne, z których korzystał jego telefon przez ostatnie czternaście dni, zostaną, za jego zgodą, przesłane na centralny serwer. Urządzenia innych użytkowników sprawdzą, czy któryś z tych kodów znajduje się w pamięci ich telefonu, a jeśli takowy, ostrzeże użytkownika o potencjalnym narażeniu. Całe to dopasowanie odbywa się na urządzeniach użytkowników: żadne zapisy dwóch użytkowników znajdujących się w pobliżu nie są nigdy umieszczane w Internecie ani upubliczniane.

Jak ludzie mogą to zdobyć?

Pierwszą rzeczą, nad którą pracują Apple i Google, jest interfejs programowania aplikacji (API), który umożliwia aplikacjom łączenie się z systemem śledzenia. Użytkownicy, którzy chcą wziąć udział, będą musieli najpierw pobrać aplikację utworzoną przez organ zdrowia publicznego, który jest uprawniony do korzystania z systemu. Funkcjonalność ta powinna być dostępna do połowy maja dla użytkowników, którzy chcą wziąć w niej udział. Powinien być dostępny dla każdej wersji iPhone’a i urządzeń z systemem Android 6.0 lub nowszym.

Będzie to jednak wymagało trochę pracy, aby się włączyć, co może prowadzić do niskich wskaźników użytkowania. Dlatego kolejnym krokiem dla Apple i Google będzie zbudowanie funkcjonalności na poziomie systemu operacyjnego, co prawdopodobnie znacznie ułatwi użytkownikom rejestrację i rozpoczęcie korzystania z niej. To może wyjść w czerwcu.

A co z prywatnością?

Google i Apple to duże firmy technologiczne, które mogą naruszać instynkt prywatności niektórych osób. Czy to nie jest tylko kolejna okazja, by cię wyśledzić? To uzasadniona reakcja, ale obie firmy zrobiły wiele, aby zachować prywatność danych użytkowników tutaj, i omówiły prawie każdą możliwą bazę. Z pewnością nadal istnieją potencjalne dziury, ale nie wynika to z braku prób ich załatania.

• Kody identyfikacyjne telefonu są anonimowe, podlegają ciągłym zmianom i są przechowywane lokalnie — nawet jeśli kody zostały upublicznione, nie można było ich od razu zidentyfikować.
• Kody telefonu i kody zbierane przez telefon są usuwane z urządzenia po pewnym czasie.
• Żadne dane nie są gromadzone, chyba że wyrazisz na to zgodę.
• Jeśli wyrazisz na to zgodę, Twoje dane będą udostępniane tylko wtedy, gdy zareagujesz na wirusa i zdecydujesz się przesłać swoje kody.
• Twój telefon porównuje kody przechowywane lokalnie z kodami przechowywanymi centralnie od osób, o których wiadomo, że są zainfekowane. Jeśli jest dopasowanie, wie o tym tylko Twój telefon.
• Dostęp API jest ograniczony do niewielkiej grupy zaufanych organów zdrowia publicznego.
• Żadne dane o lokalizacji nie są nigdy rejestrowane — to tylko pingi Bluetooth.
• System zostanie zamknięty po zakończeniu kryzysu.

Czy to zadziała?

Śledzenie kontaktów jest bardzo ważnym narzędziem w odpowiedzi na epidemię i jest zwykle wykonywane przez lekarzy przeprowadzających wywiady z pacjentami w celu zebrania danych o tym, gdzie byli i co zrobili. To dość żmudny proces, a zautomatyzowanie go byłoby ogromną pomocą. System elektroniczny wymaga jednak powszechnego przyjęcia i jest całkiem prawdopodobne, że większość użytkowników nie pobierze aplikacji w maju, chociaż mogą się zdecydować, gdy aktualizacja zostanie wprowadzona na poziomie oprogramowania.

Inną kwestią jest testowanie: nawet jeśli weźmie udział wiele osób, jeśli wiele spraw nie zostanie potwierdzonych, użytkownicy nie otrzymają alertów po kontakcie. Z drugiej strony Bluetooth nie może faktycznie stwierdzić, czy ludzie mieli potencjalnie zakaźny kontakt, czy nie, więc możesz otrzymać fałszywe alarmy, jeśli powiedzmy, że ktoś z COVID-19 był w zasięgu, ale w innym pokoju.

Przyszłość śledzenia pandemii na urządzeniach

Walka z COVID-19 prawdopodobnie przeciągnie się przez jakiś czas, a ostatecznie te aplikacje mogą okazać się cennymi zasobami w śledzeniu okresowych epidemii, które prawdopodobnie będziemy mieć w przyszłości. Nawet jeśli cyfrowe śledzenie kontaktów nie zadziała w przypadku COVID-19, jest bardzo mało prawdopodobne, że będzie to ostatnia pandemia, jaką zobaczymy, a zbudowanie systemu teraz oznacza, że ​​będziemy gotowi do wdrożenia go znacznie szybciej w przyszłości.

Kredyty obrazkowe: Omówienie śledzenia kontaktów COVID-19 za pomocą BLE, Śledzenie kontaktów z zachowaniem prywatności, Co to jest śledzenie kontaktów, Jak rozprzestrzenia się COVID-19